സ്ത്രീ സുരക്ഷയ്ക്കായി " നിർഭയം"

ഇന്ന് ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക ആപ്പിനെ കുറിച്ചാണ്. സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷ ലക്ഷ്യമാക്കി കേരള പോലീസ് ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ ആപ്ലിക്കേഷൻ ആണ്" നിർഭയം ". പോലീസിന്റെ സഹായം ആവശ്യമായി വരുന്ന ഘട്ടങ്ങളിൽ നമുക്ക് ആരെയെങ്കിലും വിളിക്കാനോ പറയാനോ കഴിയാത്ത സാഹചര്യം ആണെങ്കിൽപ്പോലും   ഈ ആപ്പ് ഒരു അനുഗ്രഹം തന്നെയാണ് എന്നതിൽ സംശയമില്ല. സ്ത്രീ  സുരക്ഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്   പോലീസ് സഹായം ലഭ്യമാക്കുന്ന "നിർഭയം" പോലീസുമായുള്ള ബന്ധം കൂടുതൽ ഊഷ്മളമാക്കും എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം.

     ഇനി ഈ ആപ്ലിക്കേഷൻ എങ്ങനെയാണ് നമ്മുടെ ഫോണിൽ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക എന്ന് നോക്കാം. ആൻഡ്രോയിഡ് ഫോൺ ആണെങ്കിൽ അതിലെ പ്ലേസ്റ്റോർ എടുക്കുക. അതിൽ നിർഭയം-nirbhayam- എന്നെ ടൈപ്പ് ചെയ്യണം.  അപ്പോൾ ഈ ആപ്ലിക്കേഷന്റെ പേര് തെളിഞ്ഞുവരും. അത് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക. ഇനി ഐഫോൺ ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് ആപ്പ് സ്റ്റോറിൽ നിന്നും ഇത് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാം.  ഡൗൺലോഡ് ചെയ്ത നിർഭയം ഓപ്പൺ ചെയ്യണം.  അപ്പോൾ പേര്, ഫോൺ നമ്പർ, ഈമെയിൽ ഐഡി, ജനനത്തീയതി തുടങ്ങിയവ പൂരിപ്പിക്കുക. അടുത്തത് പാസ്സ്‌വേർഡ് ഓപ്ഷൻ ആണ്. അവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പാസ്സ്‌വേർഡ് രണ്ട് പ്രാവശ്യം പൂരിപ്പിക്കണം. അത് കഴിയുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഫോണിലേക്കോ, ഇ-മെയിലിലേക്കോ ഒടിപി വരും. അതു കൂടി കൊടുക്കുക. നിങ്ങളുടെ" നിർഭയം" തയ്യാർ. നിങ്ങളുടെ അഡ്രസ് കൂടി കൊടുക്കാനുള്ള സൗകര്യമുണ്ട്. അവിടെ അഡ്രസ്സും  കൊടുക്കേണ്ടതാണ്.  ഇതുകൂടാതെ നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളുടെ ഫോൺ നമ്പർ, നിങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം എന്നിവ കൂടി കൊടുക്കേണ്ട ഒരു ഓപ്ഷൻ ഉണ്ട്. അതും നൽകുക. കാരണം നിങ്ങൾ അപകടത്തിൽ പെടുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളെ കോൺടാക്ട് ചെയ്യാൻ പോലീസിന് ഈ നമ്പറുകൾ സഹായകമാകും.

    ഇനി നിങ്ങൾക്ക് സംസാരിക്കുവാനും, മെസ്സേജ് അയക്കുവാനും,ഫോട്ടോകൾ അയക്കുവാനും മറ്റുമുള്ള ഓപ്ഷനുകൾ ഈ ആപ്പിൽ കാണാം. അടിയന്തിരഘട്ടങ്ങളിൽ ഈ സൗകര്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പോലീസ് സഹായം തേടാവുന്നതാണ്. എന്നാൽ സംസാരിക്കാനും മെസ്സേജ് അയക്കാനോ ഫോട്ടോകൾ അയക്കുവാനും ഒന്നും പറ്റാത്ത സന്ദർഭത്തിൽ ചുവപ്പ് കളറിനു ള്ളിൽ കാണുന്ന help-hold press എന്ന ഭാഗത്ത് അമർത്തിപ്പിടിക്കുക. ഇങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ നിങ്ങൾ അപകടത്തിൽ ആണെന്നും പോലീസ് സഹായം ആവശ്യമുണ്ടെന്നും ഉള്ള മെസ്സേജ് അടുത്ത പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ലഭ്യമാകും. ഉടൻതന്നെ ഫോണിന്റെ ലൊക്കേഷൻ എവിടെയാണോ അവിടെ പോലീസെത്തും. പോലീസ്, ഫോൺ ചെയ്യുകയോ നിങ്ങളുമായി കോൺടാക്ട് ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുകയോ അല്ല ചെയ്യുന്നത്, നേരിട്ട് നിങ്ങളുടെ സമീപത്ത് എത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഒപ്പം നിങ്ങൾ നൽകിയിരിക്കുന്ന ബന്ധുക്കളുടെയും സുഹൃത്തിന്റെയും ഒക്കെ നമ്പറുകളിൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ അവർ വിളിച്ച് വിവരം അറിയിക്കുകയും ചെയ്യും. ചുരുക്കത്തിൽ നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല എന്ന് തോന്നൽ ഓരോ സ്ത്രീയിലും ഉണ്ടാക്കുകയും പോലീസ് സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

     യാത്രയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും മാത്രമല്ല വീട്ടിൽ ഒറ്റപ്പെടുന്നസ്ത്രീകൾക്കും, വൃദ്ധർക്കും എല്ലാം "നിർഭയം "ഒരു അനുഗ്രഹം തന്നെയാണ്. സ്ത്രീകൾ മാത്രം ഒറ്റക്കാവുന്ന വീടുകളിൽ കള്ളന്മാരോ മറ്റ് ആക്രമികളോ കടന്നാൽ ഈ ആപ്ലിക്കേഷൻ വഴി പോലീസ് സഹായം വളരെ വേഗം അവർക്ക് ലഭ്യമാകും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കേരളത്തിലെ ഓരോ സ്ത്രീയും ഈ ആപ്ലിക്കേഷനുകൾ സ്വന്തം ഫോണിൽ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ മറക്കരുത്. മറ്റൊന്നു കൂടി പറയട്ടെ. നിങ്ങൾക്ക് അല്ലെങ്കിൽ കൂടി മറ്റൊരാൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന അപകടം പോലും ഈ ആപ്പിന്റെ സഹായത്താൽ പോലീസിനെ അറിയിക്കുവാനും അവർക്ക് സഹായം ലഭ്യമാക്കുവാനും നിങ്ങൾക്ക് സാധിക്കും. ഒരു സ്ത്രീ അപകടത്തിൽ പെടുന്ന   സ്ഥലത്തെ ഫോട്ടോകളും മറ്റും എടുത്ത് പോലീസിനെ ത്തിച്ചാൽ ആ സ്ഥലം എങ്ങനെയുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞ് അതിനു പറ്റിയ സഹായം നൽകാൻ പോലീസിന് സാധിക്കും.വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം കൂടി പറയട്ടെ. വെറുതെ നിങ്ങൾ ഈ ആപ്പ് തുറന്ന് ഹെൽപ്പിൽ  പ്രസ്സ് ചെയ്യരുത്. കാരണം പോലീസ് നിങ്ങളുടെ സമീപത്തേക്ക് വളരെ വേഗം തന്നെ എത്തുമ്പോൾ നിങ്ങൾ  ഈ ആപ്പിന്റെ പ്രായോഗികത അറിയാനായി പ്രസ് ചെയ്തതാണ് എന്നു പറയുന്നത് പോലീസിനെ അപമാനിക്കലാണ്. ഇത് തുടർന്നാൽ പോലീസ് സംശയത്തോടെ ആവും ഓരോ മെസ്സേജും  സ്വീകരിക്കുക. അതുമൂലം ആവശ്യമുള്ള വ്യക്തിക്ക് സഹായം ലഭിക്കാൻ വൈകുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് അത്യാവശ്യം സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കേണ്ട ഒരു രക്ഷാകവചമായാണ് ഈ ആപ്പിനെ കാണേണ്ടത്. ഇനി തെറ്റായ രീതിയിൽ ഈ ആപ്പിനെ  ചെയ്യുന്ന വ്യക്തികളിൽനിന്നും വലിയ ഒരു തുക തന്നെ ഫൈൻ ആയി ഈടാക്കാൻ പോലീസ് ശ്രദ്ധിക്കണം. അത്തരത്തിലുള്ള വ്യക്തികളോട് യാതൊരുവിധ അനുകമ്പയും കാട്ടരുത്. 

ആത്മരക്ഷയ്ക്കും മറ്റുള്ളവരുടെ രക്ഷയ്ക്കും ഉതകുന്ന ഈ നിർഭയം എന്ന ആപ്ലിക്കേഷൻ കൂടുതൽ ജനകീയമായി തീരട്ടെ എന്ന ആശംസിക്കുന്നു. പോലീസിന്റെ ഈ പുതിയ സഹായഹസ്തത്തിന് സ്ത്രീകളുടെ ഒരു ബിഗ് സല്യൂട്ട🫡🫡

പ്രണയവും കുറെ വിഡ്ഢികളും

 പ്രണയത്തിന് കണ്ണില്ല എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ പ്രണയിനികൾക്ക് കണ്ണും കാതും മാത്രമല്ല ബുദ്ധിയുമില്ല എന്നാണ് പല സംഭവങ്ങളും കാണിക്കുന്നത്.  ഇന്നിതാ  ഇതിനു തെളിവായി  മറ്റൊരു സംഭവവും പുറത്തുവന്നിരിക്കുന്നു. ആസാമിലെ ഒരു 18 കാരിയാണ് തന്റെ വെറും മൂന്നുവർഷത്തെ പ്രണയത്തിലെ ആത്മാർത്ഥത കാണിക്കാൻ എയ്ഡ്സ് രോഗിയായ കാമുകന്റെ രക്തം സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ കുത്തിവെച്ചത്. ഇതിനെ ഭൂലോക വിഡ്ഢിത്തം എന്നല്ലാതെ( ഈ വിഡ്ഢിത്തത്തിന് അതിലും വലിയ ഒരു വാക്ക് എനിക്ക് കിട്ടുന്നില്ല) എന്താണ് പറയേണ്ടത്? 15 വയസ്സിൽ ഫേസ്ബുക്കിലൂടെ തുടങ്ങിയ പ്രണയമാണത്രേ മൂന്നുവർഷംകൊണ്ട് വളർന്ന് പടർന്ന് പന്തലിച്ചത്. ഇതിനിടെ പലതവണ ഇവർ ഒളിച്ചോടി എന്നും അപ്പോഴെല്ലാം വീട്ടുകാർ പിടിച്ച് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു എന്നും പറയുന്നു. ഒടുവിൽ തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ശക്തി തെളിയിക്കാൻ എച്ച്ഐവി ബാധിതനായ കാമുകന്റെ രക്തം എടുത്ത് സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ കുത്തിവെച്ചു. ഈ രോഗം എന്താണെന്നോ ഇതിന്റെ ഭവിഷ്യത്ത് എന്താണെന്ന് അവൾക്കറിയില്ല എന്നത്ഉ റപ്പാണ്. അയാൾ അത് പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടും ഉണ്ടാവില്ല. എന്തായാലും പ്രണയത്തിന്റെ പേരിൽ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന ഓരോ കോപ്രായങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ഇവർക്കെന്താ ബുദ്ധിയും വിവേകം ഒന്നും ഇല്ലേ എന്ന് തന്നെ തോന്നും. സിനിമാതാരങ്ങളായ ചില പെൺകുട്ടികൾ പോലും പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത കാണിക്കുവാനായി തന്റെ കാമുകന്റെ പേരിലെ ആദ്യ അക്ഷരവും ചുരുക്ക പേരും മറ്റും ടാറ്റൂ ചെയ്തു എന്നും ഒടുവിൽ രണ്ടുംകൂടി പിണങ്ങി പിരിഞ്ഞു കഴിയുമ്പോൾ ആ ടാറ്റു മായിക്കാൻ കഴിയാതെ അത് വീണ്ടും ടാറ്റൂ ചെയ്ത് ഇലയും പൂവും ഒക്കെ ആക്കി എന്നും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും ഇനി സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ പേര് പോലും അവർ ടാറ്റു ചെയ്യില്ല എന്ന് ഉറപ്പാണ്.

          ഫേസ്ബുക്കിലൂടെ പരിചയപ്പെട്ട സുമുഖനായ യുവാവിനെ തേടി അറിയാത്ത അന്യ നാട്ടിൽ എത്തുന്ന 15 കാരികൾ കാണുന്നത് 70 കഴിഞ്ഞ വൃദ്ധനെ ആയിരിക്കും. അപ്പോഴാണ് അവർക്ക് ബോധം ഉദിക്കുന്നത്. ഒടുവിൽ പോലീസ് സഹായത്തോടുകൂടി തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു. ഇത് കൗമാരക്കാരികൾ ആണെങ്കിൽ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് കുട്ടികളുമായവർ വരെ തന്റെ ബന്ധുക്കളെയും സ്വന്തക്കാരെയും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് താൻ ഇന്നുവരെ കാണാത്ത ഒരുവനോടൊപ്പം ഒളിച്ചോടുവാൻ അല്പവും വിഷമമില്ല. തന്റെ ഭാവിയെ കുറിച്ചോ കുട്ടികളുടെ ഭാവിയെ കുറിച്ചോ ഇവർ അല്പം പോലും ചിന്തിക്കുന്നില്ല എന്നത് തീർച്ചയാണ്. ഇവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇവർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് ഒന്നും ഇവർക്ക്   കിട്ടുകയുമില്ല. അക്കരപ്പച്ച തേടി പോകുന്ന ഇവർ കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസം പോലും ലഭിച്ചവരായിരിക്കും. അതായത് വിദ്യാഭ്യാസമില്ലായ്മയാണ് ഇതിന്റെ കാരണം എന്ന് നമുക്ക് ഒരിക്കലും പറയാൻ കഴിയില്ല.

     ഇതെല്ലാം സ്ത്രീകളുടെയും പെൺകുട്ടികളുടെയും കാര്യം. ഇനി പുരുഷന്മാർ ആണെങ്കിൽ തന്റെ പ്രണയ അഭ്യർത്ഥന നിരസിച്ചാൽ പെരുമാറുന്നത് ക്രൂരമായരീതിയിലാണ്. പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തും ശരീരത്തിലും ആസിഡ് ഒഴിച്ചാണ് തന്റെ പക തീർക്കുന്നത്. എനിക്കില്ലെങ്കിൽ ആർക്കും വേണ്ട എന്നാണ് അവരുടെ മനോഭാവം. ഇവരും കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥികളോ തൊഴിൽ തേടി നടക്കുന്നവരോ ഒക്കെയാകാം. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവരെല്ലാം ഇ ങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവരുടെ ബുദ്ധി തിരിഞ്ഞു പോയത്? തന്നെ പോലെയാണ് മറ്റുള്ളവരും എന്ന ചിന്ത എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവരിൽ ഉണ്ടാകാത്തത്? ഇവിടെയാണ് നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ അപചയം നമ്മൾ തിരിച്ചറിയേണ്ടത്.

 പ്രണയത്തിന്റെ പേരിൽ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന ഈ വിഡ്ഢിത്തങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ആദ്യം പ്രണയം എന്നാൽ എന്താണെന്ന് ഇവരെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതാണ് തോന്നും. പ്രണയം എന്ന മനോഹരമായ, ധന്യമായ, വികാരം ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവരുടെ മനസ്സിൽ മാത്രം  പൂവിടുന്നതാണ്. അവിടെ പകയോ ക്രൂരതയോ ഒളിച്ചോടല്ലോ ഒന്നുമില്ല. കാമുകീ കാമുകന്മാരിൽ മാത്രമല്ല നല്ല ഭാര്യാഭത്തൃബന്ധത്തിലും പ്രണയം ഉണ്ടായിരിക്കും. അത് നമ്മൾ സാധാരണ കരുതുന്നതുപോലെ മരം ചുറ്റിയുള്ള ഓട്ടമോ, ഒരാൾ പറയുന്നതെല്ലാം      മറ്റൊരാൾ അനുസരിക്കലോ,വിലകൂടിയ   സമ്മാനങ്ങൾ വാങ്ങി കൊടുക്കലോ   ഒന്നുമല്ല. ഇതിലൊക്കെ അതീതമാണ്   സുന്ദരമായ പ്രണയം. ഹൃദയം   കൊണ്ടുള്ള ഒരു ഒന്നാകലാണിത്.                        

      പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് കുട്ടികൾ പഠിക്കേണ്ടത് സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്നാണ്. അച്ഛനെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹം  കുട്ടികൾക്ക് മാർഗദർശനം     ആവണം. അങ്ങനെയുള്ള കുട്ടികൾ പ്രണയത്തിന്റെ പേരിൽ വഴിതെറ്റി പോവുകയില്ല. കുട്ടികൾ ജീവിതത്തിൽ ഇങ്ങനെ വഴിതെറ്റുന്നതിന് അവരുടെ കുടുംബജീവിതം ഒരു പ്രധാന കാരണമാണ് എന്ന് അടിവരയിട്ടു പറയുവാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും മാത്രമല്ല മുത്തശ്ശന്മാരും മുത്തശ്ശിമാരും  അച്ഛന്റെ സഹോദരന്മാരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും കുട്ടികളും ഒക്കെയുള്ള ഒരു കുടുംബത്തിൽ ഇങ്ങനെ തെറ്റായ രീതിയിൽ തിരിഞ്ഞു പോകുന്ന കുട്ടികൾ വളരെ കുറവായിരിക്കും. അവരുടെയൊക്കെ നിയന്ത്രണം കുട്ടികളിലും വലിയ ആത്മനിയന്ത്രണം ഉണ്ടാക്കും. ഇന്ന് കുട്ടികൾക്ക് അച്ഛനോടും അമ്മയോടും മാത്രം ഉത്തരം പറഞ്ഞാൽ മതി. മറ്റുള്ള ബന്ധുക്കൾ എല്ലാം   അവർക്ക് അന്യരാണ്. തിരക്കിൽ നിന്നും തിരക്കിലോട്ടു ഓടുന്ന   മാതാപിതാക്കൾക്ക് കുട്ടികളോടൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കാനോ അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ ആരെന്ന് അറിയാനോ, എന്തിന് തന്റെ കുട്ടികളെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ സമയം കിട്ടുന്നില്ല. പണം. പണം സമ്പാദിക്കുക മാത്രമാണ് അവരുടെ ലക്ഷ്യം. പണം നേടിയാൽ എല്ലാം ആയി എന്നാണ് അവരുടെ വിശ്വാസം. ഇതിനിടെ തങ്ങളുടെ കുട്ടികൾ മയക്കുമരുന്നിനും വ്യാജ പ്രണയങ്ങൾക്കും അടിമകൾ ആകുന്നത് ഇവർ അറിയുന്നില്ല. അറിയുമ്പോഴേക്കും തിരുത്തുവാൻ സാധിക്കാത്ത വിധത്തിൽ അവർ കെണിയിൽ പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും. ഇനിയെങ്കിലും കുടുംബത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അറിയാനും അതു മനസ്സിലാക്കി ജീവിക്കാനും യുവതലമുറയ്ക്ക് കഴിയട്ടെ

സ്ത്രീ പുരുഷ സമത്വവും പാൻസും

ആൺപെൺ ഭേദമെന്യേ ഒരേ യൂണിഫോം സ്കൂളിൽ നടപ്പാക്കുന്ന രീതിയെ പലരും അംഗീകരിച്ചും വിമർശിച്ചും എഴുതി കണ്ടു.ചിലരുടെ വിമർശനങ്ങളെ അവരുടെ ജാതിമത ആംഗിളിൽ കൂടി കാണാനും അംഗീകരിച്ചവരെ,അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളിൽ കൂടി കാണാനും ആണ് പലപ്പോഴും ആളുകൾ ശ്രമിച്ചത്. പണ്ട് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ സ്കൂളുകളിൽ ഒന്നും യൂണിഫോം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നും ഗ്രാമങ്ങളിലെ പല സ്കൂളുകളിലും യൂണിഫോം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അത് നടപ്പാക്കാറില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. ധനികരായ കുട്ടികളുടെ വേഷഭൂഷാദികൾ കണ്ട് നിർധനരായ കുട്ടികളിൽ അപകർഷതാബോധം ഉണ്ടാകാതെ നിയന്ത്രിക്കാനാണ് ഒരു സ്കൂളിൽ ഒരേ വേഷം എന്ന യൂണിഫോം രീതി നടപ്പാക്കിയത്. ഈ ഒരു പോലെയുള്ള വേഷത്തിലൂടെ കുട്ടികളുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയോ സാമൂഹ്യ സ്ഥിതിയോ ആരും തിരിച്ചറിയില്ല. വിദ്യാലയത്തിൽ ഏവരും ഒന്നുപോലെ എന്ന കാഴ്ചപ്പാട് കൊണ്ടുവരാൻ ഇത്തരം യൂണിഫോമുകൾക്ക് കഴിയുന്നുമുണ്ട്.

           ആൺകുട്ടികൾക്കും  പെൺകുട്ടികൾക്കും   ഒരേ വേഷം എന്നല്ല യൂണിഫോം കൊണ്ട് നടപ്പാക്കേണ്ടത് എന്നാണ് ഒരു സ്ത്രീ എന്ന നിലയിലും അമ്മ എന്ന നിലയിലും എന്റെ അഭിപ്രായം. ആൺകുട്ടികളുടെയും പെൺകുട്ടികളുടെയും ശരീരപ്രകൃതി വ്യത്യസ്തമാണ്. അവരുടെ ശാരീരിക ആവശ്യങ്ങളും ശാരീരിക മാറ്റങ്ങളും വളർച്ചകളും വ്യത്യാസമുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രണ്ടുപേർക്കും ഒരേ യൂണിഫോം എന്നതിനെ അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ചെറിയ കുട്ടികളിൽ ഒരു നാലാം ക്ലാസ് വരെ ഇത്തരം ഒരേ വേഷം ഒരുപക്ഷേ വലിയ പ്രശ്നമാകില്ല. എന്നാൽ 10- 12 വയസ്സാകുമ്പോഴേക്കും പെൺകുട്ടികൾ പുഷ്പിണികൾ ആകുന്ന തോടുകൂടി  അവരിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ശാരീരിക മാറ്റം വളരെ പെട്ടെന്നായിരിക്കും. മാനസികമായും ശാരീരികമായും അവർ വളരുന്നു. ചിലപ്പോൾ അവരിലെ വളർച്ച അവർക്ക് സ്വയം അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു എന്നുവരില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും വണ്ണമുള്ള പെൺകുട്ടികളിൽ. ഇത്തരത്തിലുള്ള കുട്ടികൾ ഇറുകിയ വസ്ത്രം ധരിക്കുമ്പോൾ അവർക്കുണ്ടാകുന്ന മാനസിക പീഡനം വളരെ വലുതാണ്. സ്വന്തം ശരീര ഭാഗങ്ങൾ ഷർട്ടിലും പാ       ൻസിലും ഒതുങ്ങുന്നില്ല എന്നും മറ്റുള്ളവർ തന്റെ ശരീരത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കുന്നു എന്നുമുള്ള ചിന്ത അവരുടെ ആത്മധൈര്യം കെടുത്തും. തന്റെ ശരീരത്തോട് പോലും ചിലപ്പോൾ കുട്ടികൾക്ക് വെറുപ്പ് തോന്നും. ഭാവിയിലെ മനസ്സുറപ്പിനെ ഇത് തീർച്ചയായും ബാധിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഒരു സ്ട്രോങ്ങ് പേഴ്സൺ- അത് ശാരീരികമായാലും മാനസികമായാലും - ആയിത്തീരുവാനുള്ള ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ആഗ്രഹത്തിന് ഉണ്ടാകുന്ന ആദ്യത്തെ ആഘാതം ആയിരിക്കും ഇത്. ഇതിൽ അധികമാണ് അവരുടെ യാത്രകൾ. ബസ്സിലേക്ക് ഒന്ന് ഓടിക്കയറാനോ( എല്ലാവരും സ്കൂൾ ബസ്സിൽ അല്ലല്ലോ വരുന്നത്)മന സമാധാനത്തോടെ യാത്ര ചെയ്യാനോ അവർക്ക് പറ്റില്ല. എല്ലാവിധത്തിലും ശരീരം മറച്ച് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴും പൂവാലശല്യം സഹിക്കാൻ വയ്യ എന്ന് പറയുന്നവർ ഈ കുട്ടികളുടെ അവസ്ഥ കൂടി ഒന്ന് ഓർക്കണം.  സ്വന്തം സ്കൂളിലായാലും,ശാരീരിക മാറ്റം വെച്ച് മറ്റുള്ളവർ കളിയാക്കുമ്പോൾ ചൂളി പോവുക സ്വാഭാവികമാണ്.

         ഞാനീ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം സ്കൂളിൽ ദാവണി ധരിച്ചു പോകണം എന്നൊന്നുമല്ല. പക്ഷേ മറക്കേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ വേണ്ടവിധത്തിൽ മറയ്ക്കുന്ന യൂണിഫോം ആണ് കുട്ടികൾക്ക് നല്ലത്. വസ്ത്രം അവർക്ക് ഒരു ബാധ്യത ആ കരുത്. അതൊരു സംരക്ഷണമായിരിക്കണം. പെൺകുട്ടികൾക്ക് യൂണിഫോമായി പാവാട ധരിക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് സാൽവാർ- കമ്മീസ് - ദുപ്പട്ട അല്ലെങ്കിൽ ഓവർ കോട്ട് എന്നിവ ധരിക്കാം. ഇപ്പോൾ കണ്ടുവരുന്ന പലാസോയും വളരെ നല്ലതാണ്. ആ വേഷത്തിൽ കുട്ടികൾക്ക് കൂടുതൽ ഫ്രീയായി ഓടിച്ചാടി നടക്കാം.

          ഇനി മറ്റൊന്നു കൂടി പറയട്ടെ. ഇറക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ,അത് ആൺകുട്ടികളുടെതായാലും പെൺകുട്ടികളുടേതായാലും ആരോഗ്യത്തിന് ഒട്ടും നല്ലതല്ല എന്ന് ഡോക്ടർമാർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. വളർച്ചയുടെ ഈ സമയത്ത് അയവുള്ള കോട്ടൻ വസ്ത്രങ്ങളാണ്  ഇവർക്ക്‌ അനുയോജ്യം. കാരണം ശരീരം കൗമാരത്തിലേക്കും യൗവനത്തിലേക്കും കാൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ ഭാവിയിൽ മറ്റ് ശാരീരിക പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് വളരെ അത്യാവശ്യമാണ്. അതിന് യോജിച്ചതായിരിക്കണം അവരുടെ വസ്ത്രം ധാരണം. കുട്ടികൾ യൂണിഫോം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന സമയം വളരെ കൂടുതലായതിനാൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള ഇറുക്കിയ വസ്ത്രം ആരോഗ്യത്തിന് ഒട്ടും 

 അനുയോജ്യമല്ല.

                  സമത്വം കൊണ്ടുവരാനാണ് ഒരേ രീതിയിലുള്ള യൂണിഫോം നടപ്പാക്കുന്നത് എന്ന് ഇതിനിടെ പറയുന്നതു കേട്ടു. പെൺകുട്ടികളെ ആൺകുട്ടികളുടെ വേഷം കെട്ടിച്ചാണോ സ്ത്രീപുരുഷ സമത്വം ഉണ്ടാക്കേണ്ടത്? പെൺകുട്ടികൾ പാ ൻസും ഷർട്ടും ഇട്ടാൽ തീരുന്നതാണോ ഇവിടുത്തെ പ്രശ്നം? സ്ത്രീയെ സ്ത്രീയായി കാണാനും ബഹുമാനിക്കാനും കഴിയണം.  അല്ലാതെ പുരുഷവേഷം കെട്ടിയാൽ തുല്യത നേടിയെന്നും ഇനി തന്നോടും പുരുഷന്മാരെ പോലെ പെരുമാറും എന്നും എല്ലാം ചിന്തിക്കുന്നത്എത്ര വിവരമില്ലായ്മയാണ്.

         താൻ ഒരു സ്ത്രീ ആയതിൽ ഓരോ സ്ത്രീയും അഭിമാനിക്കണം. തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്ന ഒരു അമ്മയ്ക്ക് മാത്രമേ തന്റെ മകൾക്ക് ആ അഭിമാനം പകർന്നു കൊടുക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. അപ്പോൾ മാത്രമേ തലയുയർത്തി" ഞാൻ സ്ത്രീയാണെന്ന്" പറയാൻ ആ മകൾക്ക് കഴിയുകയുള്ളൂ. പുരുഷ വേഷം കെട്ടി പൗരുഷം കാണിക്കുവാനുള്ള ഈ ശ്രമം സ്ത്രീത്വം ആസ്വദിക്കുവാനുള്ള അവസരം നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുക. സ്ത്രീയായതിൽ എന്തിനാണ് ലജ്ജ? എന്തിനാണ് വെറുപ്പ്? സ്ത്രീ ആയതുകൊണ്ട് അവൾ ആരിലും പിറകിലില്ല. ഒന്നിലും പിന്നോട്ടുമല്ല. പുരുഷൻ ആണെന്ന് കരുതി അയാൾ എല്ലാം തികഞ്ഞവനാണെന്ന് ആരെങ്കിലും കരുതുമോ?ഒരിക്കലും ഇല്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാം. നമ്മുടെ ചുറ്റിലും നോക്കിയാൽ സ്ത്രീകളിലെ കഴിവ് ഒരു പ്രയാസവുമില്ലാതെ തിരിച്ചറിയാൻ നമുക്ക് കഴിയും. അതുകൊണ്ട് കുതിരയെ വേഷം കെട്ടിച്ച് കഴുതയാക്കണോ? കുട്ടികൾ പ്രത്യേകിച്ചും പെൺകുട്ടികൾ  അവരുടെ ശരീരത്തിന് യോജിക്കുന്ന വേഷം ധരിക്കുന്നതാണ് എപ്പോഴും നല്ലത്.

    അതിനിടെ നമ്മുടെ പോലീസുകാർ സാൽവാർ -കമ്മീസ് മാറ്റി പാൻസും ഷ  ർട്ടും ധരിച്ചില്ലേ എന്നൊരു ടിവി ചർച്ചയിൽ പറയുന്നത് കേട്ടു . കൊള്ളാം. ആദ്യം ആ പോലീസുകാരോട് ചോദിച്ചു നോക്കൂ ആ വേഷം എത്രത്തോളം ഇഷ്ടമാണെന്ന്. മെലിഞ്ഞവർക്ക് വലിയ കുഴപ്പമില്ല.  പക്ഷേ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഗർഭകാലവും ഒക്കെ ആകുമ്പോൾ പാൻസിൽ കുടുങ്ങിപ്പോകുന്ന ആ സ്ത്രീയുടെ അവസ്ഥ ഒന്ന് ഓർത്തു നോക്കൂ. പരിതാപകരമാണ്. പ്രസവം കഴിഞ്ഞാൽ മിക്കവരും വണ്ണം വയ്ക്കും. വണ്ണം കുറയ്ക്കുക എന്നത് എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് പറയാതെ തന്നെ നമുക്കറിയാം. അങ്ങനെയുള്ള ഈ ശരീ രം പാൻസിലും ഷർട്ടിലും ഇട്ടു മുറുക്കി നടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ കഷ്ടം തോന്നും. ഇവരോട് എങ്ങാൻ കള്ളനെ ഓടിച്ചിട്ട് പിടിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ, ഓടുമ്പോൾ ശരീരത്തിന് ഉണ്ടാകുന്ന ഇളക്കം ഓർത്ത്അത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ എന്നെല്ലാം ഓർത്ത്  അവർക്ക് ഓടാൻ പോയിട്ട് നടക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല.

  പക്ഷേ ലൂസ് ആയിട്ടുള്ള വേഷമായിരുന്നു എങ്കിൽ അത്തരം മനസ്സുകൊണ്ടുള്ള പിന്തിരിയൽ ഉണ്ടാവില്ല. നിറം ഒന്നായിക്കോട്ടെ.പക്ഷേ ശരീരത്തിന് അനുസൃതമായിരിക്കണം വേഷം. രണ്ടോ മൂന്നോ ഓപ്ഷൻ വച്ചിട്ട്   അവർ അതിൽ നിന്നും    തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ. യൂണിഫോം എന്നത്   നിർബന്ധിച്ചുള്ള അടിച്ചേൽപ്പിക്കൽ   ആവരുത്. അത് സ്കൂളിൽ  ആയാലും   സർവീസിൽ ആയാലും. നമുക്ക് സ്വയം   അഭിമാനം തോന്നുന്ന, സൗകര്യപ്രദം    ആര്‍ന്ന, വേഷം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ    അവസരം ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് തുല്യത     ഉണ്ടാകുന്നത്. അല്ലാതെ പുരുഷ വേഷം   ധരിക്കുമ്പോൾ അല്ല.                              

 അപ്പോൾ വീണ്ടും കാണാം...അടുത്തൊരു വിഷയവുമായി...

. 

മണി കെട്ടേണ്ട മണിമാർ

               നമ്മൾ ഏറെ കേട്ടിട്ടുള്ള ഒരു പഴമൊഴിയാണ് "പൂച്ചക്കാര് മണികെട്ടും". പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ പൂച്ചയ്ക്കും മണികെട്ടേണ്ടി വരും. കാര്യങ്ങളുടെ    പോക്ക് ഇങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അതിനുള്ള ധൈര്യം ആരെങ്കിലും കാണിക്കും എന്നുള്ളത് തീർച്ചയാണ്. ഇല്ലെങ്കിൽ അത് എങ്ങോട്ട് പോകുമെന്നും എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നും മറ്റുള്ളവരല്ല, ഉടമസ്ഥൻ പോലും അറിയില്ല. ഇപ്പോൾ കേരളത്തിലും ഉടൻതന്നെ ഒരു മണികെട്ടേണ്ടതായ ഒരു വ്യക്തിയുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയക്കാരനാണ്, മുൻമന്ത്രിയാണ്, പക്ഷേ നാവിന്  എ   ല്ലില്ലാത്തതിനാൽ എന്തും വിളിച്ചുപറയും.    നാട്ടുഭാഷയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് പാർട്ടിക്കാർ ആളെ താങ്ങും. ഇപ്പോൾ           ഞാൻ പറഞ്ഞുവരുന്നത്    ആരെക്കുറിച്ചാണെന്ന് മനസ്സിലാ യി     ക്കാണും, അല്ലേ . M. M. മണി. ഒരുപക്ഷേ      പാർട്ടിക്കാർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യം    മണിയിലൂടെ പറയുന്നതുകൊണ്ടാണോ        ( അതോ പറയിപ്പിക്കുന്നതോ) ഈ' താങ്ങൽ 'എന്ന്    ആർക്കും സംശയം തോന്നും.ആരീതിയിലാണല്ലോ തുടർനടപടികൾ  നീങ്ങുന്നതും.

                 തങ്ങളെ എതിർക്കുന്നവരെ പ്രത്യേകിച്ചും സ്ത്രീകളെ  മ്ലേച്ഛമായി    ചിത്രീകരിക്കുന്ന സ്വഭാവംMM മണി കാട്ടിത്തുടങ്ങിയത് ഇന്നലെയും ഇന്നുമല്ല. താൻ പറയുന്ന കാര്യം സത്യമാണെന്നും അതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു എന്നും മാപ്പ് പറയില്ല എന്നും പറയുന്ന മണി പിന്നീട് മാപ്പ് പറയുന്ന കാഴ്ച നമ്മൾ ധാരാളം കണ്ടിട്ടുണ്ട് . താൻ പറഞ്ഞതിലോ ചെയ്തതിലോ ഒരു കുറ്റവും ഇല്ലെന്നാണ് മണിയാശാൻ എപ്പോഴും ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഇത്തരം അവഹേളിക്കലുകളുടെ 'ആശാൻ' എന്നതു കൊണ്ടാവും' മണിയാശാൻ' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.

           നമ്മുടെ എംഎൽഎ രമയെ  മോശമായി ചിത്രീകരിച്ച എംഎം മണിയുടെ പ്രവർത്തി,  രാഷ്ട്രീയത്തിന് അതീതമായി കാണാൻ കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് കഴിഞ്ഞു എന്നത് അഭിമാനകരമാണ്. സി പി ഐ- സിപിഎമ്മിലെ പുരുഷന്മാർ നിശബ്ദരായി ഇരുന്നപ്പോഴും മണിയുടെ പരാമർശം തെറ്റാണെന്ന്  സിപിഐയിലെ പ്രമുഖ വനിതാ നേതാവ് ആനി രാജ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതിലൂടെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ മുഖമാണ് ആദരിക്കപ്പെട്ടത്. ഒരു സ്ത്രീ എന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് അവരെക്കുറിച്ച് വളരെയധികം അഭിമാനം തോന്നി. ഇങ്ങനെയാണ് സ്ത്രീകൾ പ്രതികരിക്കേണ്ടത്. ഒരു സ്ത്രീ,അവർ എംഎൽഎ ആയിരുന്നിട്ടും കൂടി,ഇത്തരം നിർലജ്ജാകരമായ വാക്കുകൾ കേൾക്കേണ്ടി വരുന്നു. അവരുടെ അഭിമാനത്തെ,സ്വകാര്യ ജീവിതത്തെ, അവരുടെ വൈധവ്യത്തെ ഒക്കെ     നിങ്ങളുടെ വിധി എന്ന് പറഞ്ഞ് അവരെ    അപഹസിക്കാൻ ആരാണ് ഈ മണിക്ക്    അധികാരം നൽകിയത്? രാഷ്ട്രീയത്തിൽ   നിന്നുംഅവരെ പുറത്താക്കാനുള്ള ഇത്തരം കുതന്ത്രങ്ങളിൽ ആളുകൾ വീഴും എന്നാണോ താങ്കൾ കരുതുന്നത്?                   വൈധവ്യത്തിന്റെ തീ ചൂടിൽ നിന്നും       ഉയർന്നു വന്ന രമയ്ക്ക് ഇത്തരം     വാക്കുകൾ തൃണസമാനമാണെന്ന്     ഇനിയും മണിക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ?     കഷ്ടം. ഇത്തരക്കാർക്കെതിരെ രാഷ്ട്രീയാതീതമായി  പ്രതികരിക്കാൻ സ്ത്രീകൾക്ക് കഴിയണം. ഇവിടെ ആനി രാജ അത് പറഞ്ഞു എങ്കിലും കേരളത്തിലെ സാഹിത്യ -സാമൂഹ്യ രംഗത്തെ വനിതാ പ്രതിഭകളെ ഒന്നും ആ വഴി കണ്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാവും ആനി രാജയെ നാവുകൊണ്ട് വെട്ടി മുറിക്കാൻ എംഎം മണി വീണ്ടും ഒരുങ്ങിയത്. സധൈര്യം അതിനെ എതിരിടാൻ  ആനിരാജയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞു എങ്കിലും  സംരക്ഷണം നൽകാൻ കേരളത്തിലെ അവരുടെ പാർട്ടി നായകന്മാരൊന്നും എത്തിയില്ല. ആനി രാജയോടുള്ള എന്തോ വിദ്വേഷം മൂലം ആദ്യം നിശബ്ദരായിരിക്കുകയായിരുന്നു സിപിഎം നേതൃത്വം. എങ്കിലും ആനിരാജ്യയ്ക്കായി ആദ്യം മുന്നിട്ടിറങ്ങിയത് സിപിഐ ഇടുക്കി ജില്ലാ സെക്രട്ടറി കെ കെ ശിവരാമൻ ആണ്. വനിതാ നേതാക്കൾക്കെതിരെ മണി മുമ്പും മോശം പരാമർശം നടത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് ശക്തമായി പ്രതികരിച്ചാണ് കെ കെ ശിവരാമൻ മുന്നോട്ട് വന്നത്.  "സ്ത്രീകളല്ലേ അവരെ എന്തും പറയാം" എന്ന ആ വിശ്വാസത്തിന്, ആ തോന്നലിന് അവസാനം കുറിക്കേണ്ടത് വളരെ അത്യാവശ്യമാണ്. ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ മുൻപിലേക്ക് നിർത്താനും ആവശ്യം കഴിയുമ്പോൾ പിന്നിലേക്ക് ചവിട്ടിക്കൂട്ടി എറിയാനും ഉള്ളതല്ല വനിതാ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകർ എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഇനിയെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയക്കാരിൽ ഉണ്ടാകണം. ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കണം. അതെങ്ങനെ! വീട്ടിലുള്ള സ്ത്രീകളെ ബഹുമാനിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും അറിയുന്നവർക്കേ മറ്റുള്ള സ്ത്രീകളോട് ആദരവ് തോന്നുകയുള്ളൂ.

        കെ കെ രമയ്ക്കെതിരെ അധിക്ഷേപം ഉന്നയിക്കാനുള്ള കാരണം എംഎം മണി പറഞ്ഞത് കേൾക്കണ്ടേ? കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷമായി മുഖ്യമന്ത്രിയെ വിമർശിച്ചതു കൊണ്ടാണത്രേ കെ കെ   രമക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞത് എന്നാണ്    അദ്ദേഹം പറയുന്നത്. നല്ല കാര്യം. ശ്രീ എം   എം മണി, താങ്കൾക്ക് മുഖ്യമന്ത്രിയെ വിമർശിക്കുന്നത് സഹിക്കുന്നില്ല,അല്ലേ? രമ പറയുന്നത് ആരോപണങ്ങൾ മാത്രമാണെങ്കിൽ,നിങ്ങൾക്കോ മുഖ്യമന്ത്രിക്കോ അത് തെളിയിച്ചു കൂടെ? "അവർ വിധവയാണെങ്കിൽ അത് അവരുടെ വിധി "എന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ആരുടേതായിരുന്നു ആ വിധി? ആരാണ്   ആ വിധി നടപ്പാക്കിയത്? ആരൊക്കെയായിരുന്നു അതിനു പിന്നിൽ   ഉണ്ടായിരുന്നത്? അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട കുറ്റവാളികൾ ആരെല്ലാം ആയിരുന്നു എന്നെല്ലാം താങ്കളെപ്പോലെ തന്നെ ഇവിടെയുള്ളവർക്കെല്ലാം അറിയാം .  എതിർക്കുന്നവരെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന തത്വശാസ്ത്രമാണ് 2012 മെയ്നാലിന് 51 വയസ്സായ ടി പി ചന്ദ്രശേഖരനെ അതി ഭീകരമായി വെട്ടികൊലപ്പെടുത്തിയതിലൂടെ  നടപ്പാക്കപ്പെട്ടത്. തന്റെ ഭർത്താവിനെ അതിക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തിയവർക്കെതിരെ പ്രതികരിച്ചതാണോ രമയുടെ തെറ്റ്?  മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ നയങ്ങളെ വിമർശിച്ചത് പോലും താങ്കൾക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല എങ്കിൽ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പേരിൽ തന്റെ ഭർത്താവിനെ അതിക്രൂരമായി കൊല്ലപ്പെടുത്തിയത്ഏ ത് സ്ത്രീക്കാണ് സഹിക്കാൻ കഴിയുക?  ഒടുവിൽ, മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പിന്തുണഉണ്ടായിട്ടും,   രാഷ്രീയ സമ്മർദത്തിനു വഴങ്ങി മണിക്ക്‌ മാപ്പുപറയേണ്ടിവന്നു. താൻ  മോശമായി പറഞ്ഞതിനല്ല, അതിൽ" വിധി" എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചതിൽ മാപ്പുപറയുന്നു എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾക്ക് വിധി എന്ന വാക്ക്‌ പറയാൻ പാടില്ലത്രേ. മറ്റുള്ളവരുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി മാപ്പ്  പറയുമ്പോഴും സ്വന്തം തെറ്റ് മറച്ചുവെക്കാൻ ആണ് ശ്രമിക്കുന്നത്. താൻ ചെയ്ത തെറ്റ്  തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല എങ്കിൽ ഇങ്ങിനെ മാപ്പു പറയിപ്പിച്ചിട്ട് എന്തു  കാര്യം? ഹൃദയത്തിൽ തട്ടാതെ sorry പറഞ്ഞാൽ അത്  വാക്കിൽ മാത്രമേ  കാണൂ. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഇത് വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും.   ഇങ്ങനെ പോയാൽ മണികെട്ടിയില്ല എങ്കിൽ നിങ്ങൾ പാർട്ടിക്കാരാവും ഒടുവിൽ അനുഭവിക്കുക. അപ്പോൾ മാപ്പ് പറയാനും കേൾക്കാനും ഒന്നും ആരും ഉണ്ടാവില്ല. ഇത്തരത്തിലുള്ള അധമ പ്രവർത്തനങ്ങളെ കേരളത്തിലെ ജനങ്ങൾ   തിരിച്ചറിയുന്ന  ദിവസം അതിവിദൂരമല്ല.    അന്ന് കെ കെ രമമാരുടെ മുമ്പിൽ     സ്ഥാനമോഹികളായ രാഷ്ട്രീയക്കാർ    തലകുനിച്ചു ചൂളി നിൽക്കും. രാഷ്ട്രത്തിലെ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാൻ അച്ഛനും ഭർത്താവും മകനും ഒന്നും ഇല്ലാതായി തീരേണ്ട ആവശ്യമില്ല. അല്ലാതെ തന്നെ അവൾ സ്വന്തം ശക്തി തിരിച്ചറിയും. അതാണ് അവളുടെ വിജയവും.

 രാഷ്ട്രീയം ഇന്ന് രാഷ്ട്രത്തിനു വേണ്ടിയല്ല പ്രവർത്തകരുടെ സ്വന്തം കുടുംബത്തിന് വേണ്ടിയാണെന്ന് വന്നിരിക്കുന്നു. വരുമാനവും അധികാരവും ഏറ്റവും അധികം ഉണ്ടാക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മേഖലയായി രാഷ്ട്രീയം മാറി. ഇതിന് യാതൊരുവിധ വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയുടെയും ആവശ്യമില്ല. ആരെയും ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ അധിക്ഷേപിക്കാനും അപഹസിക്കാനും അപമാനിക്കാനും പഠിച്ചിരിക്കണം എന്ന് മാത്രം. കഷ്ടം.ഇത്തരക്കാരെ കാണുമ്പോൾ സാധാരണക്കാരായ ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നത് പുച്ഛവും അറപ്പും ആണ്. ഇവരിൽ നിന്നും ഇനിയും      രക്ഷപ്പെടാൻ നമുക്ക് ആവില്ലേ?    നമ്മുടെ   നാടിനും ഒരു നല്ല നാളെ    പിറക്കില്ലേ?    ആശയോടെ    പ്രതീക്ഷയോടെ     കാത്തിരിക്കാം.   

                 

    

കർമഫലവും പൃഥ്വിരാജിന്റെ മാപ്പും

 ഇക്കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയിൽ, കടുവ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഒരു സംഭാഷണത്തിനെതിരെ ഭിന്നശേഷിയുള്ള കുട്ടിയുടെ മാതാവ് പ്രതികരിച്ചു.തുടർന്ന് പൃഥ്വിരാജും സംവിധായകൻ ഷാജി കൈലാസും മാപ്പ് പറഞ്ഞു എന്നും പത്രത്തിൽ  കണ്ടിരുന്നു. ഒപ്പം ആ വരികൾ നീക്കാനുള്ള  തീരുമാനങ്ങളും അവർ നടപ്പാക്കി.

 "നമ്മൾ ചെയ്തുകൂട്ടുന്ന പാപങ്ങൾ നമ്മുടെ തലമുറകൾ ആയിരിക്കും അനുഭവിക്കുക "എന്നതായിരുന്നു ആ സംഭാഷണത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതും നീക്കിയതുമായ വരി. ഓരോരുത്തരും ചെയ്തു കൂട്ടുന്ന പാപങ്ങളുടെ ഫലം അവരുടെ അടുത്ത തലമുറ അനുഭവിക്കും എന്നതാണ് അവരെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയത്. തങ്ങളുടെ കുട്ടികളുടെ ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണം തങ്ങൾ ചെയ്ത പാപമാണ് എന്നാണ് ഈ സിനിമയിലെ വരികൾക്കിടയിലൂടെ വായിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലാവുക എന്ന് അവർ പറയുന്നു.എന്നാൽ കർമ്മഫലത്തെ പറ്റി കൂടുതൽ ശക്തമായി മമ്മൂട്ടി മുമ്പൊരു ചിത്രത്തിൽ പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയി എന്ന് തോന്നുന്നു.

    മുജ്ജന്മ പുണ്യ പാപങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന് -പ്രത്യേകിച്ചും ഹിന്ദുക്കളിൽ -പുരാണങ്ങളോളം തന്നെ വളരെയേറെ പഴക്കമുണ്ട്. നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ അല്ലാത്ത, നമുക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അത് നമ്മുടെ കർമഫലമായി കണ്ട് സ്വയം ആശ്വസിക്കാൻ ശ്രമിക്കും .   നമുക്ക് ഓരോ ദുഃഖം വരുമ്പോഴും "ദൈവം എന്തിനാണ് ഇത്രയും ദുഃഖം നമുക്ക് തന്നത് "എന്ന് പറയാത്തവർ വളരെ വളരെ കുറവായിരിക്കും." ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഈശ്വരനെ വിശ്വാസമില്ലാതായി ഈശ്വരൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ  വരുമായിരുന്നോ? " തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നവരെയും കാണാം. അവർ കരുതുന്നത് ഈശ്വര വിശ്വാസം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരു ദുഃഖവും വരില്ല എന്നാണ്. എന്നാൽ ഈശ്വര ധ്യാനത്തിലൂടെ ആ വിഷമതകൾ സമാധാനപൂർവ്വം തരണം ചെയ്യുവാനുള്ള ശക്തിയാണ് നമുക്ക് കിട്ടുക. തന്റെ വിഷമാവസ്ഥക്ക് കാരണം മുജ്ജന്മഫലം എന്ന കരുതുന്നവർ ഇന്നും ഒട്ടും കുറവല്ല . ഇനി നമുക്ക് ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളിലൂടെ ആർജിക്കുന്ന പുണ്യ പാപങ്ങളെ കുറിച്ച് ഒന്നു നോക്കാം. ഗീതയിൽ പറയുന്നത് ആത്മാവിന് മരണമില്ല എന്നാണ്. നമ്മൾ വസ്ത്രം മാറുന്നതുപോലെ ആത്മാവ് ശരീരവും മാറുന്നു. ( ആത്മാവിനു മരണമില്ലെന്നും പഴയ വസ്ത്രം പോലെ അത് ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് ദൈവത്തിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു എന്നും വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു  വിഭാഗം ക്രിസ്തുമതത്തിലുമുണ്ട്.) അതായത് ഒരു ജന്മത്തിൽ നമുക്കു ലഭ്യമായ ശരീരം വഴി നമ്മൾ ആർജിക്കുന്ന പുണ്യ പാപങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ കണക്കുപുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. പിന്നീട് ആ ശരീരം വെടിയുന്നു എങ്കിലും ആത്മാവിന് മരണമില്ല. അത് വസ്ത്രം മാറുന്ന രീതിയിൽ പുതിയൊരു ശരീരത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നു. ആത്മാവ് ഒന്നുതന്നെ ആയതിനാൽ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ ചെയ്ത ശരി തെറ്റുകളുടെ ഫലം ഈ ജന്മം നമ്മൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നു. അതായത് നമ്മുടെ ഈ ജന്മ- മുജ്ജന്മ  പുണ്യ പാപങ്ങൾ ഈ ജന്മത്തിലും ചിലപ്പോൾ വരും ജന്മങ്ങളിലും നമ്മെ പിന്തുടരുന്നു എന്നു സാരം. മുമ്പ് ചെയ്ത പുണ്യ പാപങ്ങളുടെ ഫലം ഈ ആത്മാവ് ഈ ശരീരത്തിലൂടെ നമ്മെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വാസം വരുന്നില്ല അല്ലേ? കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഞാൻ ഒരു പരീക്ഷ എഴുതിയത് സാരിയുടുത്ത്   ആണെന്ന് വിചാരിക്കുക.അതിന്റെ ഫലം അപ്പോൾ തന്നെ കിട്ടില്ലല്ലോ. വീട്ടിൽ വന്ന് ആ ഡ്രസ്സും പിന്നീട് പല ഡ്രസ്സുകളും മാറിമാറി ഉടുത്ത ശേഷമാണ് ഒരാഴ്ച അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മാസം കഴിയുമ്പോൾ ആ പരീക്ഷയുടെ ഫലം അറിയുന്നത്. അതായത് ഫലം അറിയുമ്പോൾ ഞാൻ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വേഷം മറ്റൊന്നായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് മുമ്പ് എഴുതിയ പരീക്ഷയുടെ ഫലം അറിയാതിരിക്കുമോ? ശരീരം മാറിയാലും നമ്മുടെ പ്രവർത്തിയുടെ ഫലം ലഭിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.

 കൊച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും രോഗമുണ്ടാകുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ അപകടം പറ്റുമ്പോൾ ഈ കുഞ്ഞുങ്ങൾ എന്തു തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ അനുഭവിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിക്കാറുണ്ട്. ശരിയാണ്. ഈ ശരീരം കൊണ്ട് അവർ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. പക്ഷേ ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളിലെ ആത്മാവ് മുമ്പ് സ്വീകരിച്ചിരുന്ന ശരീരം തെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവാം. ഈ ജന്മത്ത് ആത്മാവ് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ശരീരം നമ്മുടെ മക്കളുടെയും സഹോദരങ്ങളുടെയും അച്ഛനമ്മമാരുടെയും മറ്റും രൂപത്തിലാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നമുക്ക് ഈ വേദന തോന്നുന്നത്. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ജന്മങ്ങളിൽ ഇവരാരുമായും നമുക്ക് ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലായിരുന്നു. ഈ ജന്മത്തിലുള്ള മാതാപിതാക്കളും ബന്ധുക്കളും ആയിരിക്കില്ല അടുത്ത ജന്മത്തിൽ നമുക്ക് ലഭിക്കുക. ഇതേക്കുറിച്ചുള്ള പല കഥകളും പുരാണങ്ങളിൽ കാണാം.

  മുജ്ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുന്ന ചില സംഭവങ്ങളെങ്കിലും നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടായിരിക്കും. 10 വർഷം മുമ്പുള്ള ഒരു പത്രവാർത്ത ഇന്നും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. വിദേശത്തുള്ള ഒരു മൂന്നു വയസ്സുകാരൻ താൻ പോയിട്ടില്ലാത്ത മറ്റൊരു രാജ്യത്തെ കാര്യം എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. അവിടെയാണ് തന്റെ ജനന സ്ഥലം എന്നും പോകണമെന്നും പറയും. ഒടുവിൽ അച്ഛനും അമ്മയും അവനെയും കൂട്ടി ആ സ്ഥലത്തു പോയി. അവിടെയുള്ള പലരെയും പേരുപറഞ്ഞ് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കൂട്ടത്തിൽ ഒരാളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി തന്നെ ഇയാൾ കോടാലി കൊണ്ട് വെട്ടിക്കൊന്നതാണെന്ന് ഈ ബാലൻ പറഞ്ഞു. ആരും വിശ്വസിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ തന്നെ അടക്കിയ സ്ഥലം ആ ബാലൻ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അവിടെ കുഴിച്ചപ്പോൾ മരിച്ചുപോയ മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൂടം കിട്ടി. കഴുത്തിൽ കോടാലി കൊണ്ട് വെട്ടിയ അടയാളം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ബാലന്റെ കഴുത്തിലും അത്തരം ഒരു ചെറിയ പാട് കാണാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒടുവിൽ കൊലപാതകി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞതുകൊണ്ട് എല്ലാം ഏറ്റുപറഞ്ഞു.

   ഇത്തരം പല സംഭവങ്ങളും -വളരെ അപൂർവ്വമാണെങ്കിലും -നമ്മൾ കേൾക്കാറുണ്ട്. എല്ലാവർക്കും എന്തുകൊണ്ട് ഈ പഴയ ഓർമ്മ വരുന്നില്ല എന്നതാണ് പൊതുവേയുള്ള സംശയം. ഒരു 15 കൊല്ലം മുമ്പ് ജനുവരി 17ന് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ നമുക്കാകുമോ? പറ്റില്ല. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നടന്ന സംഭവങ്ങൾ പോലും നമ്മുടെ ഓർമ്മയിൽ ഉണ്ടാവില്ല. അപ്പോൾ എങ്ങനെ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആവും. ഒരു കാര്യം കൂടി പറയട്ടെ. കൊച്ചു കുട്ടികളിലാണ് കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തെ ഓർമ്മകൾ കൂടുതൽ പ്രകടമാകുന്നത്. വളരുന്നതോടെ ആ ഓർമ്മകളും മങ്ങും. പക്ഷേ ഇതെല്ലാം ശാസ്ത്രീയമായി ഉദാഹരിക്കാനുള്ള  കഴിവും അറിവും  ജ്ഞാനവും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഇതെല്ലാം ഉദാഹരണങ്ങൾ കൊണ്ട് വ്യക്തമാക്കുവാൻ കഴിവുള്ള പണ്ഡിതന്മാർ തീർച്ചയായും ഉണ്ട്. നമ്മൾ അവരെ കണ്ടെത്തണം. ഇങ്ങിനെ ചിന്തിക്കുന്നത് കൊണ്ട് വളരെയേറെ പ്രയോജനങ്ങളും ഉണ്ട്. ഈ ഭീതി മനുഷ്യനെ തെറ്റ് ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്നും പിന്തിരിപ്പിക്കും. താൻ ചെയ്യുന്ന ഓരോ പ്രവർത്തിയുടെയും ഫലം  അവനവൻ തന്നെ- അത് ഈ ശരീരം മാറ്റി മറ്റൊരു ശരീരം നേടിയാലും-അനുഭവിക്കണം. താൻ താൻ നിരന്തരം ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾ താൻ താൻ  അനുഭവിക്കുമെന്നേ വരൂ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ.   ആത്മാവ് ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം - അതൊരു പക്ഷേ ബാല്യത്തിൽ ആവാം യൗവനത്തിൽ ആവാം വാർദ്ധക്യത്തിൽ അതി പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിച്ചും ആകാം - മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിക്കുന്നത് മനുഷ്യശരീരം തന്നെ ആവണമെന്നില്ല.   പുഴുവായോ പുല്ലായോ മൃഗമായോ   മരങ്ങളായോ അങ്ങനെ     എന്തുവേണമെങ്കിലും ആകാം.    എന്തായാലും കർമ്മഫലം അനുഭവിച്ചു     തന്നെ തീരണം. മനുഷ്യനെ     നേർവഴിയിലൂടെ നയിക്കാൻ ഇത്തരം     വിശ്വാസങ്ങൾക്ക് കഴിയും എന്ന്    സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ വിഷയം    അവസാനിപ്പിക്കട്ടെ.  മറ്റൊരു    വിഷയവുമായി വീണ്ടും കാണാം  . 

ലീന മണിമേഖല യുടെ കാളി

         ലീന മണിമേഖലയുടെ "കാളി" എന്നഷോർട്ട് ഫിലിമിൽ സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്ന കാളിയുടെ പോസ്റ്ററിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രതികരണമാണ് സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും കാണുന്നത്. കമ്മ്യൂണിസത്തോടു ചായ്‌വുള്ള ലീന മണി മേഖലയ്ക്ക്, ഈശ്വര വിശ്വാസത്തെ  കുറിച്ചും വിശ്വാസികൾക്ക് ദൈവത്തോടുള്ള  അർപ്പിത ഭാവത്തെക്കുറിച്ചും അറിവുണ്ടാകില്ല.ദൈവ വിശ്വാസികളായ

 ഹിന്ദുക്കളുടെ വികാരത്തെയാണ് ഈ പോസ്റ്ററിലൂടെ ലീന മുറിവേൽപ്പിച്ചത്. ഇതൊരു തരത്തിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ മേലുള്ള കടന്നുകയറ്റം തന്നെയാണ്.        "എന്റെ സംസ്ഥാനമായ തമിഴ്നാട്ടിൽ ആടിന്റെ രക്തത്തിൽ പാകം ചെയ്ത മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവളായും, ചാരായം കുടിക്കുന്നവളായും, ബീഡി വലിക്കുന്നവളായും, വന്യമായി നൃത്തം ചെയ്യുന്നവളുമായാണ് കാളിയെ ആരാധിക്കുന്നത്. ആ കാളിയെയാണ് ഞാൻ ഈ ചിത്രത്തിൽ ആവിഷ്കരിച്ചത് "

   ഇവരുടെ ഈ വാക്കുകൾ തികച്ചും തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമാണ് . ഭാരതത്തിൽ പൊതുവേ നിലനിൽക്കുന്നത് സ്വാത്വിക പരമായ പൂജ വിധികളാണ് . ഋഗ്വേദം, യജുർവേദം എന്നിവയെ പിന്തുടർന്നു കൊണ്ടുള്ള പൂജാ ശൈലി ആണിത്. ഇത്തരം ആരാധനകളിൽ പായസം, അപ്പം, അവൽ,മലർ തുടങ്ങിയ   സസ്യാഹാരങ്ങൾ മാത്രമാണ് പൂജയ്ക്ക് നിവേദിക്കുക. ഈ മൂർത്തികൾ സൗമ്യ ഭാവത്തിലുള്ള വരും ആയിരിക്കും. എന്നാൽ അഥർവ്വ വേദ പ്രകാരമുള്ള ആരാധനയിൽ മദ്യവും, മാംസവും, ബലിയും എല്ലാം ഉൾപ്പെടുന്നു. രൗദ്രഭാവത്തിലുള്ള ദേവി ഭാവം ആയിരിക്കും ഈ ആരാധന മൂർത്തികളിൽ കൂടുതലും. അതായത് ഓരോ ക്ഷേത്രത്തിലെയും വിഗ്രഹ പ്രതിഷ്ഠയുടെ സങ്കല്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പൂജാവിധികൾ തീരുമാനിക്കുക. ഇത്തരത്തിലുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ മദ്യ മാംസാദികൾ നിവേദിക്കും എങ്കിലും ഒരിക്കലും ധൂമ്ര പാനം  അതായത് പുകവലി നടത്തുന്നതായി കേട്ടിട്ടില്ല. ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിൽ, പുകവലിക്കുന്ന ദേവി ദേവന്മാർ ഇല്ല എന്ന് സാരം. പിന്നെ എവിടെനിന്നാണാവോ  ലീനയ്ക്ക് പുകവലിക്കുന്ന കാളി ദേവിയെ കിട്ടിയത്.

                    അഥർവ്വ വേദ പ്രകാരമുള്ള പൂജകൾ നടത്തുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല മുസ്ലിം വിഭാഗങ്ങളിലും ഇത്തരം ബലികൾ ആചരിക്കുന്നത് നമുക്ക് കാണാം. ആചാരങ്ങളിലല്ല പക്ഷേ ഒരു ആചാരത്തെ മോശമാക്കി ചിത്രീകരിക്കുമ്പോഴാണ് ജനരോഷം ഉയരുന്നത്. അഥർവ്വവേദത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പൂജാദി കർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഡോക്യുമെന്ററി ചെയ്യുന്നതിൽ അപാകതയില്ല. പക്ഷേ ആ ആചാരത്തെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് ആളുകളുടെ വിശ്വാസത്തെ മുറിവേൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ദേവി ബീഡിയും വലിച്ചു നിൽക്കുന്ന പോസ്റ്റർ ഇടുന്നതിനെ അനുകൂലിക്കാൻ ആരും കാണുകയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അത്തരം നീക്കങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാനും ആളുകൾ മുന്നിട്ടിറങ്ങും. നിങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസമില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട,പക്ഷേ മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും അപമാനിക്കാനും നിങ്ങൾക്ക് അധികാരമില്ല ലീന. ലീന മണിമേഖലയെ പിന്തുണച്ചെത്തിയ ത്രിണമൂൽ കോൺഗ്രസ് എംപി മഹുവ മൊയ്ത്ര പറഞ്ഞത് തനിക്ക് ആരെയും പേടിയില്ലെന്നും ഭൂട്ടാനിലും സിക്കിമിലും പോയാൽ പൂജാ സമയത്തു ദൈവത്തിനു മദ്യം നൽകുന്നത് കാണാമെന്നും ദൈവത്തെ സസ്യാഹാരിയും വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവളുമായി കാണാൻ നിങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ളതുപോല   മാംസാഹാരിയായി   ദൈവത്തെ കാണാൻ എനിക്കും സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട് എന്നുമായിരുന്നു. തീർച്ചയായും നിങ്ങൾക്ക് അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട് ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയോ വിശ്വസിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യാം. ആരും ഒന്നും പറയില്ല. പക്ഷേ ആളുകളുടെ വിശ്വാസത്തെ അധിക്ഷേപിക്കുന്ന തരത്തിൽ പെരുമാറാൻ നിങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല. എന്തായാലും മഹുവാ മൊയ്ത്രയുടെ കാ ഴ്ചപ്പാടിനെ   സ്വന്തം പാർട്ടി തന്നെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു.

             ഡോക്യുമെന്ററി ചെയ്ത ലീന മണിമേഖല ഹിന്ദുവാണെന്നും കാളിഭക്തയാണെന്നും  പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവർ പുകവലിക്കുന്ന കാളിയുടെ പോസ്റ്റർ ഇട്ടത്. ഹൈന്ദവാചാരപ്രകാരം പുകവലിക്കുന്ന ദേവി ദേവന്മാർ ഇല്ലെന്നിരിക്കെ എന്തിനാണ് അധമമായ ഈ പോസ്റ്റർ ഇട്ടത്. അപമാനിക്കുക എന്ന ഒറ്റ ലക്ഷ്യത്തോടെ,ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഇത്തരം പോസ്റ്ററുകൾ ഇറക്കുന്നത് ആരെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനാ ണ്. ലീന , എല്ലാം മതത്തിലും അവരവരുടെതായ പ്രാർത്ഥനാ രീതികൾ ഉണ്ട്, ആചാരങ്ങളുണ്ട്. അതിനെ അവർ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.വിപ്ലവകരമായ നീക്കം എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് സ്വയം പറയാവുന്ന ഇത്തര മൊരു ശൈലി, മറ്റു മതവിഭാഗങ്ങൾ ദൈവമായി കാണുന്ന ആ ശക്തിക്കെതിരെ ചിത്രീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ? ബീഡി വലിക്കുന്ന കാളിയുടെ സ്ഥാനത്ത് മറ്റു മതവിഭാഗങ്ങളിലെ ദൈവത്തെ വെച്ച് പോസ്റ്ററടിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമോ? ഇല്ല. കാരണം ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ നിങ്ങൾക്കറിയാം. ഹിന്ദു ദേവി ദേവന്മാരുടെ മേൽ കുതിര കയറാനും ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഞാനും ഹിന്ദുവാണ് എന്ന് പറയാനും നാണമില്ലേ? സത്യത്തിൽ ഞാൻ മറ്റു മത വിഭാഗക്കാരെ അഭിനന്ദിക്കുകയാണ്. കാരണം സ്വന്തം മതത്തെയും ആരാധനാമൂർത്തിയെയും മറ്റുള്ളവർ ആക്ഷേപിക്കുന്നതും അപമാനിക്കുന്നതും അവർ കണ്ടു നിൽക്കില്ലല്ലോ. എത്ര രാഷ്ട്രീയ- സാമുദായിക -സാമ്പത്തിക ഭിന്നതകൾ ഉണ്ടായാലും മതത്തിന്റെ പേരിൽ അവർ ഒറ്റക്കെട്ടാണ്. അങ്ങിനെ തന്നെ വേണം താനും. ഇത്തരം യൂണിറ്റി ഇല്ലാത്തത് ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമാണ്. മഹുവയേയും ലീനയെയും സംരക്ഷിക്കാൻ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നതും ഹൈന്ദവർ തന്നെ.

               എന്തിനാണ് ഈ മതവും വിശ്വാസവും മറ്റും വച്ച് ആക്ഷേപങ്ങളും പരിഹാസങ്ങളും തൊടുക്കുന്നത്. മറ്റൊരാളുടെ വിശ്വാസത്തെ വ്രണപ്പെടുത്തിയാണോ സ്വന്തം മാഹാത്മ്യം കാണിക്കുന്നത്? ഈശ്വരൻ ഒരാളുടെ മാത്രമല്ലല്ലോ. കാളി എന്ന വിശ്വാസം ലീനയ്ക്ക് എന്തും കാട്ടാനുള്ളതല്ല. ലീനയ്ക്ക് സ്വന്തം രൂപത്തിൽ സിഗരറ്റ് വലിക്കുകയോ മദ്യപിക്കുകയോ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോളൂ, ആരും ചോദിക്കാൻ വരില്ല. നിങ്ങൾ മദ്യപിക്കുന്ന ചിത്രവും സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്ന ചിത്രവും പത്രത്തിൽ വന്നാൽ ആർക്കും ഒരു നഷ്ടവും ഇല്ല. മറ്റൊരാളെ ബാധിക്കാത്തി ടത്തോളം നിങ്ങൾക്ക് അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉണ്ട്. പക്ഷേ വിശ്വാസത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തല്ല ബുദ്ധിജീവി കളിക്കേണ്ടത്. സമൂഹത്തിൽ ഇന്ന് ധാരാളം പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ട്. സമൂഹത്തിന്റെ കണ്ണു തുറക്കുന്ന തരത്തിൽ അവയെക്കുറിച്ച് നല്ല ഡോക്യുമെന്ററി ചെയ്യൂ. മാറി ചിന്തിക്കുന്നതും പ്രവർത്തിക്കുന്നതും നല്ലതാണ്. പക്ഷേ അത് പൊതുനന്മയെ ലക്ഷ്യമാക്കി വേണം. അല്ലാതെ സ്വയം ബുദ്ധിജീവി ചമയാനാകരുത്.  

യാത്രകളിലെ അരക്ഷിതാവസ്ഥ

 കഴിഞ്ഞദിവസം ഒരു വാർത്ത കണ്ടു. അച്ഛനോടൊപ്പം ട്രെയിനിൽ യാത്ര ചെയ്ത 16 വയസ്സുകാരിയായ ഒരു  കൗമാരക്കാരി പെൺകുട്ടിക്ക് നേരിട്ട് അതിക്രമം.രാത്രി 7.50നുള്ള എറണാകുളം ഗുരുവായൂർ സ്പെഷ്യൽ ട്രെയിനിൽ എറണാകുളത്ത് നിന്നും തൃശൂരിലേക്ക് അച്ഛനോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു അവൾ. കളമശ്ശേരി വിട്ടപ്പോൾ മുതൽ എതിർ ദിശയിലെ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന ആറുപേർ,വൃത്തികെട്ട ഭാഷയും പ്രവർത്തിയും ഈ പെൺകുട്ടിയുടെ നേരെ നടത്തി. ഇത് തടസ്സപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ച അച്ഛനെയും അവർ ഉപദ്രവിച്ചു. ഈ പ്രവർത്തികൾ റെക്കോർഡ് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ച പെൺകുട്ടിയുടെ ഫോൺ അവർ തട്ടിപ്പറിക്കാൻ നോക്കി.  ഈ കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ആറു പേരും 50 വയസ്സിനു മുകളിൽ ഉള്ളവരാണെന്ന സത്യം നമ്മളെ ലജ്ജിപ്പിക്കും. തന്റെ മകളുടെയോ കൊച്ചുമകളുടെയോ പ്രായമുള്ള ഈ കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയോട് എങ്ങിനെയാണ് ഇവർക്ക് ഇങ്ങനെ ക്രൂരമായി പെരുമാറാൻ കഴിയുന്നത്? ഇതിനിടെ പെൺകുട്ടിക്കും പിതാവിനും രക്ഷകനായി വന്നത്  ഒരു യുവാവ് ആയിരുന്നു.     അവനെയും ഇവർ വല്ലാതെ     ഉപദ്രവിച്ചു.      സാധാരണഗതിയിൽ ഒരു         പെൺകുട്ടിയോടുള്ള പീഡനം എന്ന്            പറയുമ്പോൾ  യുവാക്കളുടെ മുഖമാണ്      നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്ക് വരിക. എന്ത്              കേട്ടാലും എടുത്തുചാടുന്ന                              പക്വതയില്ലാത്തവരാണ് യുവാക്കൾ              എന്നാണ് നമ്മുടെ ധാരണ. പക്ഷേ          ഇവിടെയാണെങ്കിൽ ഒരു യുവാവാണ്          ധൈര്യപൂർവ്വം എതിർത്തത്.    തന്റെ അച്ഛനോളം പ്രായമുള്ള ഈ കാമ ഭ്രാന്തന്മാരെ എതിരിടാൻ അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ധൈര്യം കാട്ടി. പക്ഷേ ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന മറ്റ് യാത്രക്കാർ ഒന്നും തന്നെ പെൺകുട്ടിയെ സഹായിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. മിക്കവരും ഭയന്നായിരിക്കാം നിശബ്ദരായിരുന്നത് . എങ്കിലും ഇങ്ങനെയൊരു സംഭവം നടക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം കാര്യം നോക്കി എങ്ങനെയാണ് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ കഴിയുക? നാളെ ഇതേ അനുഭവം അവർക്കും ഉണ്ടായിക്കൂടെന്നില്ലല്ലോ. അപ്പോൾ അവർക്ക് ആരുടെയും സഹായം വേണ്ടേ? മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് എത്ര വിചിത്രം അല്ലേ . സ്വാർത്ഥത ഉണ്ടെങ്കിലും ഇത്രമാത്രം പാടില്ല. തുടർന്ന് പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ ഗാർഡുമായി ബന്ധപ്പെടുകയും, അദ്ദേഹം വന്ന് വാണിംഗ് നൽകിയശേഷം തിരിച്ചു പോയി എങ്കിലും പിന്നീട് ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല എന്നും പെൺകുട്ടിയുടെ പരാതിയിൽ ഉണ്ട്. ഒടുവിൽ ഇവരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ ശേഷം പല സ്റ്റേഷനുകളിലായി ഈ ആറ് വൃദ്ധന്മാരും ഇറങ്ങിപ്പോയി. 50 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞവരെ വൃദ്ധൻ എന്നല്ലാതെ ചെറുപ്പക്കാരൻ വിളിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. ഒടുവിൽ പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ തൃശൂർ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ വിളിച്ചു സഹായം ആവശ്യപ്പെടുകയും അവർ അച്ഛനും മകളും ഇറങ്ങുന്ന സ്റ്റേഷനിൽ എത്തുകയും പരാതി ഫയലിൽ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിൽ മൂന്നു പേരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതായാണ് ഇപ്പോൾ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു വരുന്ന റിപ്പോർട്ട്.

    ഒരു ദിവസം   ഇന്ത്യയിൽഏകദേശം 23 മില്യൺ യാത്രക്കാരാണ് ട്രെയിനിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നത്. അതിൽ 20% ത്തോളം അതായത് ഏകദേശം 4.6 മില്യൺ യാത്രക്കാർ സ്ത്രീകളാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ യാത്രക്കാരുടെ- സുരക്ഷിതത്വം അത് സ്ത്രീയായാലും   പുരുഷനായാലും- വളരെയേറെ     പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. അർദ്ധരാത്രി             ഭയമില്ലാതെ സ്ത്രീകൾക്ക് യാത്ര     ചെയ്യാൻ  സാധിക്കുമ്പോഴേ നമ്മൾക്ക്    സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടി എന്നു പറയാൻ കഴിയൂ     എന്ന് മഹാത്മാഗാന്ധി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.     ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ    കാണുമ്പോൾ നമുക്ക്  ഇന്നും സ്വാതന്ത്ര്യം   കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്ന് പറയേണ്ടിവരും. കുറ്റങ്ങൾക്കെതിരെ പുതിയ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നിട്ട് കാര്യമില്ല. ഉള്ള നിയമങ്ങൾ തന്നെ ധാരാളമാണ്. പക്ഷേ അവ കൃത്യമായി പാലിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നതാണ് ഒരു പ്രധാന പോരായ്മ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നിയമങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കാൻ സർക്കാർ തയ്യാറാവണം. അത് ഭരണകർത്താക്കളുടെ കടമയാണ്. കർത്തവ്യമാണ്.

                  ട്രെയിനിൽ നടക്കുന്ന അതിക്രമങ്ങളെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ  മനസ്സിലേക്ക് ആദ്യം ഉയർന്നു വരുന്നത് മരണപെട്ട സൗമ്യയുടെ മുഖമാണ്. ഈ സംഭവം  വളരെയധികം കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ചു എങ്കിലും പ്രതി ഗോവിന്ദച്ചാമി ഇന്നും ജീവനോടെ, കൂടുതൽ ആരോഗ്യത്തോടെയിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യം നിയമത്തിനു നേരെയുള്ള കൊഞ്ഞനം കുത്തലാണ്. സൗമ്യയുടെ കൊലപാതകം നടന്ന ശേഷം (എനിക്ക് കൊലപാതകം ആയി മാത്രമാണ് കാണാൻ കഴിയുക) കൂടുതൽ സ്ത്രീ സംരക്ഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടപ്പാക്കും    എന്ന് റെയിൽവേയും സംസ്ഥാന സർക്കാരും വാഗ്ദാനം നൽകി എങ്കിലും ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. പീഡനങ്ങളുടെയും ആക്രമണങ്ങളുടെയും എണ്ണം വീണ്ടും വർധിച്ചു എന്നു മാത്രം. അന്ന്  ഗോവിന്ദ ച്ചാമിക്ക്‌  തുക്കുകയർ വിധിക്കുന്നതിനെതിരെ സമൂഹത്തിലെ ഉന്നതരും ബുദ്ധിജീവികളും  മുന്നിട്ടിറങ്ങിയതും നമുക്ക് മറക്കാൻ പറ്റില്ല. അവരെ ഓർത്ത് ഇന്നും അപമാനം തോന്നുന്നു. അതിക്രൂരമായ ഒരു കുറ്റവാളിയെ രക്ഷിക്കാൻ ഇവർക്ക്  ലജ്ജയില്ലേ? ഒരു മനസാക്ഷികുത്തും അനുഭവപ്പെട്ടില്ലേ? എങ്ങിനെ ഉണ്ടാവാൻ?   മനുഷ്യന്റെ രൂപം മാത്രം പോരാ, മനുഷ്യത്വം എന്ന വികാരം കൂടി വേണം. ഇന്ന് ട്രെയിൻ യാത്ര മാത്രമല്ല ഒരു യാത്രയും സ്ത്രീകൾക്ക് സുരക്ഷിതമല്ല എന്ന് പറയേണ്ടിവരും. ഒരു വനിതാ മാധ്യമപ്രവർത്തകയ്ക്ക് പ്ലെയിനിൽ വച്ച് ഉണ്ടായ അനുഭവം അന്ന് രാഷ്ട്രീയ രംഗത്തെ പിടിച്ചു കുലുക്കിയിരുന്നു. ബസ് യാത്രയ്ക്കിടെ ഉണ്ടായ പീഡനത്തെ കുറിച്ച് കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പി  ഇ ഉഷ നൽകിയ പരാതി ഇനിയും നമ്മൾ മറന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ രാത്രിയായാലും പകലായാലും ഓരോ യാത്രയും നമുക്ക് നൽകുന്നത് ഭീതിയാണ്. പലപ്പോഴും നമ്മൾ കരുതും ഒറ്റയ്ക്കായതുകൊണ്ടാണ് പേടി   തോന്നുന്നത് എന്ന്. അല്ല. ഇവിടെ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞ കേസിൽ വെറും 16 വയസ്സുള്ള ആ കൊച്ചു പെൺകുട്ടി സ്വന്തം അച്ഛന്റെ ഒപ്പം യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴാണ്   പുരുഷന്മാരുടെ ആക്രമണത്തിന്     ഇരയായത്.                                                          

          സംരക്ഷണം ലഭിക്കേണ്ടവർ സാധാരണക്കാർ ആണെങ്കിൽ പലപ്പോഴും അത് ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. കാരണം അവർ ഉന്നതരല്ലല്ലോ പാവപ്പെട്ടവർക്ക് അഭിമാനവും നിയമസംരക്ഷണവും ഒന്നും ആവശ്യമില്ലെന്നായിരിക്കാം ഔദ്യോഗിക രംഗത്ത് ഉന്നത സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നവരുടെ വിശ്വാസം. കഷ്ടമാണ്! മഹാകഷ്ടം!  സാധാരണക്കാരായ നമ്മളെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിവില്ലെങ്കിൽ എന്തിനാണ് ഇവർ ഭരണരംഗത്ത് തുടരുന്നത്? ഞാൻ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്കും എതിരല്ല. പക്ഷേ പൊതുജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവർ, സ്വന്തം സംരക്ഷണത്തിനായി പോലീസ് മതിൽ ചുറ്റും കെട്ടുന്നതും വാഹന    അകമ്പടിയോടെ യാത്ര ചെയ്യുന്നതും     കാണുമ്പോൾ പുച്ഛം തോന്നും.    ഇത്തരത്തിലുള്ള രാഷ്ട്രീയക്കാരെ എന്ത്    പേരിട്ട് വിളിക്കണം എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.  ജനങ്ങളോട് ഒപ്പം ചേർന്നുനിന്ന്     അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ തൊട്ടറിയണം.   അപ്പോഴേ പരിഹാരം കാണാനും കഴിയൂ.  ട്രെയിനിൽ പോലും സാധാരണക്കാരോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുന്ന എത്ര രാഷ്ട്രീയക്കാരെ നിങ്ങൾക്കറിയാം? ആരുമുണ്ടാകില്ല. ധൈര്യമുണ്ടെങ്കിൽ പൊതുജനങ്ങളോടൊപ്പം ഒറ്റയ്ക്ക് ഒന്ന് യാത്ര ചെയ്തു നോക്കൂ. അവരുടെ വേദനയും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും മനസ്സിലാക്കൂ. നിങ്ങൾക്ക് അതിന് ഒരിക്കലും കഴിയില്ല. കാരണം നിങ്ങൾക്ക് ഭയമാണ്. നിങ്ങളെ വോട്ട് ചെയ്ത് വിജയിപ്പിച്ച അതേ ജനങ്ങളോട് ഒപ്പം യാത്ര ചെയ്യാൻ എന്തിനാണ് ഭയപ്പെടുന്നത്? സർക്കാർ സേവനങ്ങൾ സ്വന്തം പാർട്ടിക്കും ഇഷ്ടക്കാർക്കും ആയി മാറ്റി വെച്ചതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നത്. ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥനുംIPS കാരനുമായശ്രീ. ഋഷിരാജ് സിംഗ് ഇതിൽ വേറിട്ട് നിൽക്കുന്നു. കള്ളത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ അദ്ദേഹം ഡ്രൈവറായും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹം നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വ്യത്യസ്ഥനായി നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

       പറഞ്ഞു വന്നത് പീഡനത്തെക്കുറിച്ച് ആയിരുന്നു. ഇത് തീർത്തും ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല എങ്കിലും വളരെയധികം നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധിച്ചേക്കും. ട്രെയിനിൽ തന്നെ ഓരോ കമ്പാർട്ട്മെന്റിലും സിസിടിവി ഘടിപ്പിച്ചാൽ ഒരു പരിധിവരെ ഇത്തരം ഹീനപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നിയന്ത്രണം ഉണ്ടാകും. ട്രെയിനിൽ തന്നെ ഗാർഡുറൂം പോലെ ഉള്ള    ഒരു സ്ഥലം ഇതിനായി നീക്കി വയ്ക്കണം. ട്രെയിനിൽ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഇതിലൂടെ വീക്ഷിക്കാൻ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് സാധിക്കും. മൂന്നോ നാലോ പോലീസുകാരെ ഇതിനായി നിയോഗിക്കണം. പീഡനം നടക്കുമ്പോൾ മാത്രമല്ല മെഡിക്കൽ എമർജൻസി ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ഇതുമൂലം സഹായം ലഭിക്കും. അടുത്ത സ്റ്റേഷനിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞ് വേണ്ട സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കാൻ ഈ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് സാധിക്കും. നമ്മളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നലിലൂടെ യാത്രക്കാർക്ക് സുരക്ഷിതത്വം കൂടുതലായി ലഭിക്കും.  അത്യാവശ്യ സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഈ ക്യാമറയിലൂടെ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ സഹായം ആവശ്യപ്പെടാനും യാത്രക്കാർക്ക് സാധിക്കും. 

              എന്റെ അടുത്ത സജഷൻ പക്ഷേ എത്രപേർ സ്വീകരിക്കും എന്ന് അറിയില്ല.കുറ്റം ചെയ്തതായി കണ്ടെത്തിയാൽ കുറ്റവാളികളെ അല്പസമയം പൊതുജനങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ച് പോലീസ് മാറി നിൽക്കണം. ജനങ്ങളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയാൽ അവർ ജനങ്ങളെയും അല്പം ഭയക്കും. ഇത് കണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരാൾക്കും പിന്നീട് ഇത്തരം പീഡനങ്ങളും ശല്യം ചെയ്യലുകളും നടത്താനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടാവില്ല. തീർച്ചയായും ഇത് നിയമം കയ്യിലെടുക്കൽ ആണെന്നും നിയമ വീഴ്ചയാണ് എന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞേക്കാം. സത്യമാണ്. പക്ഷേ പൊതുജന സംരക്ഷണം മാത്രം മുൻനിർത്തിയാൽ ഇത് ശരി തന്നെയാണ്. പൊതുജനങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മ കണ്ടറിഞ്ഞാൽ കുറ്റവാളികൾ ഒന്ന് ഭയപ്പെടുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഇത്തരം കേസുകളിൽ കഠിനമായി ശിക്ഷയും അത് കർശനമായി നടപ്പാക്കുകയും വേണം.             നമ്മൾ ഒന്നാണെന്ന തോന്നൽ ഓരോ   യാത്രയിലേയും എല്ലാ യാത്രക്കാർക്കും ഉണ്ടാകണം. അതില്ലാത്തതാണ് പലപ്പോഴും പീഡനങ്ങൾക്ക് വഴിവയ്ക്കുന്നത്. ഇവിടുത്തെ കേസിലും പെൺകുട്ടിയെ സഹായിക്കാൻ ആരും മുന്നോട്ടു വന്നില്ല. വന്ന യുവാവിന് ആകട്ടെ  സഹയാത്രികരുടെ സഹായം ലഭിച്ചുമില്ല. സ്ത്രീ പുരുഷ ഭേദമന്യേ  യാത്രക്കാർ ഒത്തൊരുമയോടെ ഇത്തരം പീഡനക്കാരെ നേരിടേണ്ടതുണ്ട് . സ്ത്രീകൾ യാത്ര നടത്തുമ്പോൾ കയ്യിൽ മുളകുപൊടി മുളകു സ്പ്രേ തുടങ്ങിയവ കരുതു നന്നായിരിക്കും. അത്യാവശ്യഘട്ടങ്ങളിൽ ഇത്തരക്കാരെ വീഴ്ത്താൻ ഇതായാലും മതി. വല്ലഭന്പു ല്ലുമായുധം എന്നാണല്ലോ പറയുന്നത്. താഴെ വീണവനെ കെട്ടിയിടാൻ കയർ കി ട്ടിയില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ഷോൾ ആയാലും മതിയാകും. നമുക്കും വേണ്ടേ അല്പം കൂടി ധൈര്യം. ഇത്തരം പ്രവർത്തികളെ എതിർക്കാൻ പെൺകുട്ടികൾ അടക്കമുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് മാനസിക ശക്തി ഉണ്ടാവുക എന്നതും ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്. ഒന്നുകൂടി പറയട്ടെ സ്ത്രീകൾ മാത്രമല്ല ഇത്തരം അതിക്രമങ്ങൾക്ക് ഇരയാകുന്നത്. പലപ്പോഴും ആൺകുട്ടികളും ഇത്തരം പീഡനങ്ങൾക്ക് ഇരയാകുന്നുണ്ട്.എങ്കിലും അവയിൽ 99% വും പുറത്തു വരാറില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം.

      സാമൂഹ്യ -സാമ്പത്തിക- വിദ്യാഭ്യാസപരമായി വളരെ മുന്നിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുമ്പോഴും വീട്ടിലും നാട്ടിലും യാത്രയിലും ഒന്നും നമ്മൾ സുരക്ഷിതരല്ല എന്ന സത്യം നമ്മളിൽ അപമാന ബോധവും ഭീതിയും ആണ് ഉണർത്തുന്നത്. ഒരു നാടിന്റെ ഐശ്വര്യം ശരിയായ ഭരണാധികാരികളാണ്. ഭരണാധികാരികൾ ശക്തരും സത്യസന്ധരും അല്ലെങ്കിൽ ആ നാടും അവിടുത്തെ ജനങ്ങളും വീഴുന്നത് അധപ്പതനത്തിലേക്കാണ് എന്നതിൽ സംശയമില്ല. "യഥാ രാജ തഥാ പ്രജ" എന്നാണല്ലോ ആപ്തവാക്യം. ഇനിയെങ്കിലും ഈ സംഭവം ഏവരുടെയും കണ്ണ് തുറപ്പിക്കാൻ സഹായകമാകട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു